ก ล ย ุ ท ธร ์ ป ้ อ ง ก ั น . ค ท ย ป - ค ท ย | อ ขอ ท อ ร 15 ๊ ๐ ๐ ส ร ล ท ส ! ไห ธร ไห ไอ เล ห ๐ ๐ ม ผ ห ล ม
“เราไม่ได้เดินไปเพื่อ 'เอาชนะมะเร็ง' เราเดินเพื่อไปให้ถึงจุดที่ 'เทโลเมียร์' ของเราทำหน้าที่เป็นด่านสุดท้ายที่มะเร็งไม่มีวันข้ามผ่านได้อย่างแท้จริง”
เสียงปรบมือกึกก้องสะเทือนไปทั่วหอประชุมใหญ่ของวงการวิทยาศาสตร์ระดับโลก แสงไฟแฟลชจากสื่อมวลชนสาดวาบระยิบระยับ หลายร้อยสายตาต่างจับจ้องไปยังกลางเวที
ณ ที่แห่งนั้น การค้นพบครั้งประวัติศาสตร์ของ
"เทโลเมียร์" (Telomeres)
และเอนไซม์สำคัญอย่าง
"เทโลเมอเรส" (Telomerase)
กำลังถูกประกาศต่อสายตาของโลกเป็นครั้งแรก
ในวินาทีนั้น มนุษยชาติเชื่อว่าตนเองกำลังยืนอยู่บนเส้นแบ่งระหว่างความเป็น
"มนุษย์"
กับความเป็น
"อมตะ"
ปลายโครโมโซมที่ประกอบขึ้นจากลำดับ DNA ซ้ำๆ ซึ่งทำหน้าที่เสมือนปลอกพลาสติกที่หุ้มปลายเชือกรองเท้า ถูกขนานนามว่า
"ขีดนับถอยหลังของอายุขัย"
ทุกครั้งที่เซลล์แบ่งตัวเพื่อซ่อมแซมและทดแทนเนื้อเยื่อ เทโลเมียร์จะค่อยๆ หดสั้นลงทีละน้อย ราวกับนาฬิกาชีวภาพที่เดินหน้าอย่างไม่ปรานี นับถอยหลังพาชีวิตเคลื่อนเข้าสู่ความเสื่อมถอย ความชรา และจุดจบที่มิอาจหลีกเลี่ยง
กระแสสังคมและแวดวง 'เวชศาสตร์ชะลอวัย' ต่างตื่นเต้นกับการค้นพบครั้งนี้ หลายคนเชื่อว่าพวกเขาได้พบ
"น้ำพุแห่งความเยาว์วัย" (Fountain of Youth)
ที่มนุษยชาติออกตามหามานานนับพันปี
กุญแจดอกสุดท้ายที่อาจไขประตูสู่การก้าวข้ามขีดจำกัดของกาลเวลา
หากสามารถค้นพบวิธีฟื้นฟูความยาวของเทโลเมียร์ที่หดสั้นลงได้ด้วยเอนไซม์ "เทโลเมอเรส" บางทีความชราอาจไม่ใช่ชะตากรรมอีกต่อไป และความตายอาจกลายเป็นเพียงปัญหาทางวิศวกรรมที่รอวันถูกแก้ไขเท่านั้น
ท่ามกลางความเงียบงันของห้องปฏิบัติการในมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เบิร์กลีย์
ปลายนิ้วของ
เอลิซาเบธ แบล็กเบิร์น (Elizabeth H. Blackburn)
สั่นเทาเล็กน้อยขณะหมุนปุ่มปรับโฟกัสบนกล้องจุลทรรศน์
ลำแสงสีขาวส่องทะลุแผ่นสไลด์แก้ว เผยให้เห็นปลายโครโมโซมอันบอบบางที่เรืองประกายอยู่ใต้เลนส์ ราวเส้นด้ายทองคำที่ถักทอซ่อนความลับของชีวิตเอาไว้
เธอกำลังจ้องมอง "เทโลเมียร์" หมวกนิรภัยของรหัสพันธุกรรม ที่มนุษยชาติเพิ่งค้นพบไม่นานนัก
เธอยังคงจำเสียงโห่ร้องยินดีในหอประชุมได้อย่างชัดเจน วันที่นักวิทยาศาสตร์ทั่วโลกต่างเชื่อว่าพวกเขาได้พบกุญแจดอกแรกของการเอาชนะความชรา
วันที่มนุษย์เริ่มฝันถึงความเป็นอมตะอย่างจริงจัง
แต่เพียงไม่กี่เดือนต่อมา...
รอยยิ้มบนใบหน้าของทีมนักวิจัยกลับค่อยๆ เลือนหาย
เมื่อพวกเขาละสายตาจากเซลล์ปกติ แล้วหันไปสำรวจ
"รังมรกตดำ"
ของเซลล์มะเร็งที่กำลังขยายอาณาเขตอย่างเงียบงัน
ภาพที่ปรากฏใต้กล้องจุลทรรศน์นั้น สร้างความหนาวเหน็บกลบข่าวดีในวันแรกจนหมดสิ้น
เอนไซม์
"เทโลเมอเรส"
ตัวเดียวกับที่ถูกคาดหวังให้เป็นผู้ปลดปล่อยมนุษย์จากความชรา กำลังทำงานอย่างดุเดือดภายใน
"เซลล์มะเร็ง"
...มันต่อเติมเทโลเมียร์ซ้ำแล้วซ้ำเล่า
...ซ่อมแซมปลายโครโมโซมไม่รู้จบ
...มอบสิ่งที่เซลล์ปกติไม่มีวันได้รับ
..นั่นคือ...
ความเป็นอมตะ
ราวกับกำลังหัวเราะเยาะกฎเกณฑ์พื้นฐานที่สุดของชีวิต
สิ่งที่มนุษย์ใฝ่หาจะใช้เป็นเครื่องมือต่ออายุขัย กลับกลายเป็นอาวุธแบบเดียวกันกับที่เซลล์ร้ายใช้สะเดาะกุญแจ แหกคุกแห่งชีววิทยา


