ผมเป็นคนหนึ่งที่เวลาเห็นใครกำลังมีปัญหา หรือกำลังต้องการความช่วยเหลือ ผมมักจะอยากยื่นมือเข้าไปช่วยเสมอ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องเล็กหรือเรื่องใหญ่ เพราะผมรู้สึกว่าถ้าเราพอจะช่วยอะไรใครได้ ก็ควรช่วยเท่าที่เราทำไหว
แต่บางครั้งพอเราตั้งใจช่วยจริง ๆ อีกฝ่ายกลับไม่ตอบรับ ไม่สนใจ หรือปฏิเสธความช่วยเหลือของเรา ซึ่งผมก็เข้าใจนะครับว่าทุกคนมีสิทธิ์ตัดสินใจว่าจะรับหรือไม่รับความช่วยเหลือ
แต่ลึก ๆ แล้วผมกลับรู้สึกน้อยใจอยู่เหมือนกัน
บางครั้งก็อดคิดไม่ได้ว่า เราหวังดีมากเกินไปหรือเปล่า หรือจริง ๆ แล้วเราไม่ควรเข้าไปยุ่งตั้งแต่แรก
ผมไม่ได้ต้องการให้ใครมาตอบแทน ไม่ได้ต้องการคำชม หรืออยากให้ใครติดหนี้บุญคุณ แค่รู้สึกดีที่ได้ช่วยให้ใครสักคนผ่านเรื่องยาก ๆ ไปได้บ้าง
แต่พอเจอเหตุการณ์แบบนี้บ่อย ๆ ผมก็เริ่มเหนื่อยกับความรู้สึกของตัวเองเหมือนกัน
ผมควรทำอย่างไรดีครับ? (ขอโทษที่ อธิบายไม่ชัดเจน ในที่นี่หมายถึง ครอบครัว)
แก้ไขข้อความเมื่อ
นึกถึงที่อาจารย์เชนแกพูดเลย
6 6 บ า ง ค ร ั ้ ง ... ถา เฮ า ให อ ะ ไธ ก ั บ ใ ค ธ แล ว ม ั น ไม ม ี ค า เ ส ู เฮ า เก ็ บ เอ า ไว ด ี ก ว า น ุ ว เน 00 ผ ฝี ่ เน 0 น ุ ว อ น 0 ฝ ท จ ๒ [9 : อ น บ ะ แบ น เว ล า เฮ า ให ค ํ า แน ะ น ํ า ก ั บ ค น ท ี เข า ไม อ ย า ก ไ เข า เฮีย ก ว า “เล ื อ ก ” ให เง ิ น ก ั บ ค น ท ี เข า ไม อ ย า ก ได ธั บ เง ิ น เธ า เข า เร ี ย ก ว า “ด ู ถู ก” ฆ ข ย ให ้ ค ว า ม อ ั ก ก ั บ ค น ท ี ่ เข า ไม ่ ม ี ใ อ า จ า ธ ย เช น ท ค ว า ม จ ก ก บ ค น ท เข า ม ม เจ จ ต ุ พ ล ชม ภู น ิ ช เข า เธ ี ย ก ว า “จ ํ า ค า ญ ” ขี ่ ม า : ะ ฐา ย ก า ธ “ค ด ี ล ี ขม พ ู ” ฉะ น ั น ก า ธ ใ ห เป ็ น ส ิ ง ท ี ม ี ค า 2 0 น 19 พ ฤ ษ ภา ค ม 2559 แต ถา ให ค น ผิ ด ท ี ผิ ด เว ล า ค ุ ณ ค า ม ั น จ ะ ห ม ด ไป ท ั น ท ี ” ว บร ซี แย ห น อ ล ! เร 98 ผ่ 1 ล่ โท ล เ ๐ ิ 0 เด ฉ่ น 016 2 2 ศร ด

