6 ล ผ ท ธ์ | 5 แต่ละ: ไ ' 1 ป ิ ไล ต | ว
ถ้าพูดถึงเรือ่งการได้"ทุนการศ฿กษา" ภาพในโลกทัศน์ของพ่อแม่ และเด็กไทย น่าจะมองไปที่สองขั้วคือ ... หัวกะทิระดับประเทศ ระดับโลก กับอีกฝั่งคือความขาดแคลนโอกาส ที่ต้องการคนมาช่วยสู่อนาคต
นั่นแปลว่า เด็กส่วนใหญ่ ไม่ได้สัมผัสกับการเตรียมตัว แข่งขัน เพื่อ"ชิงทุน"
แต่ ประสบการณ์จากที่ลูกสาวอยู่เมืองนอก อย่างน้อยก็ในอเมริกา การ "ได้ทุน" ไม่ได้หมายถึงการ สอบแข่งขัน การชิงชัย แบบนั้นเสมอไป และไม่ใช่เรื่องราวของเพลงเศร้า เสียงไวโอลินกรีดใจกับบ้านน้อยหลังเก่าและเด็กสู้ชีวิตที่อยากเรียนต่อ
---------------------------------------
ผม เป็นมนุษย์พ่อเลี้ยงเดี่ยวหนึ่งคน ที่ลูกสาว รอนแรมจากกันไกล ไปยังแดนฝรั่ง
จาก ม.4 ที่ไปเรียนแลกเปลี่ยน และโรงเรียน ดันให้ขอทุนเรียนต่อไฮสคูล
ตอนนี้กลายเป็นเด็กหอ ได้ทุนสมทบการศึกษาเกือบทั้งหมด และ กำลังเรียนอยู่เกรด 12 (ม.6) อยู่ในช่วงของการสมัครเข้ามหาวิทยาลัยอย่างเข้มข้น โดยเฉพาะการ "ชิงทุน" แต่ มันไม่ใช่การชิงชัย หรือ ติวเข้มเพื่อสอบแข่งขันตามภาพของ "นักเรียนทุน" แบบไทยเลย
เธอ อยากเรียนด้านวรรณกรรม งานประพันธ์ งานเขียน โดยมีความฝันอยู่ที่ มหาวิทยาลัยใหญ่ของรัฐ ที่โดดเด่นในด้านสาขานี้ที่สุดของรัฐ และ อันดับแนวหน้าชั้นบนๆของประเทศ ขณะนี้ ได้ยื่นสมัครไปเรียบร้อยแล้วครบทุกที่ ที่หมายตาเอาไว้ ที่สำคัญ ได้ไปสัมภาษณ์มาแล้วเกือบหมด
และ เป็นประสบการณ์ยิ่งใหญ่ของทั้งพ่อ และลูก
ยื่นไป 5 ที่ ได้การตอบรับจากทั้ง 5 ที่ โดย สาขาวิชาเรียกสัมภาษณ์รอบนี้ ลูกสาวได้เตรียมทุกอย่างไปเผื่อ ทั้งแฟ้มผลงานที่ มีตั้งแต่ทำขนม ใส่ชุดไทยวิจิตร เล่นเปียโนในโบสถ์ได้ แข่งขันดนตรี แข่งกีฬา และ อัดแน่นด้วยงานเขียนที่ระดมสร้าง ทั้งงานประกวด และ งานจ็อบต่างๆ ไปล่ารางวัลในช่วง 2 เดือนนี้มาอย่างเต็มพิกัด (และยังคงล่าอยู่) ได้บ้าง ไม่ได้บ้าง
เรียกได้ว่า เป็น นักเขียน หน้าใหม่ ระดับนักเรียน ที่มาแรงในช่วงนี้ ได้สัมภาษณ์ลงเพจเกี่ยวกับงานเขียน วรรณกรรม ละครเวที
เพราะ เธอ มาจาก ไหนก็ไม่รู้ ถึงไม่เคยชนะรางวัลใหญ่ แต่ก็ มีรายชื่อได้รางวัลข้างเคียง รางวัลรองชนะเลิศ(สูงสุดก็แค่นี้) รางวัลชมเชย ก็ได้บ่อย เมื่อไปรับรางวัลบ่อยๆเข้า มีชื่อได้ต่อๆกัน จึงเป็นที่รู้จัก ในแวดวงเล็กๆ
ดัง? ไม่ใช่แบบนั้นครับ ไม่เหมือน กระแสวัยรุ่นไทยอยากเป็นอินฟลูเอนเซอร์
แต่ก็ มีประสบการณ์ที่เธอเล่าว่า กำลังจ่ายตลาดในห้างขายของใหญ่ในเมือง มีคนเข้ามาทักเธอ
"หนู xxx ใช่มั้ย? ป้าเห็นข่าวหนูได้รางวัล ดีใจด้วยนะลูก แล้วนี่หนูมาจากไทยแลนด์ ... หมายถึง หนูเกิดที่ไทยแลนด์หรอ ..."
คุณป้า นักอ่านรุ่นใหญ่ ที่ได้อ่านเรื่องสั้นของเธอ ที่เผยแพร่ผ่านช่องทางของการประกวดแล้วเกิดสนใจนักเขียนคนนี้ เมื่อค้นหา จึงพบว่า เธอ ได้รางวัลอื่นๆ และตามดูผลงานอย่างเหนียวแน่น
"สู้ๆนะลูก เดี๋ยวป้าจะไปดูละครหนู"
ป้าบอกลา หลังจากที่ลูกสาว ขายเก่ง ขายงานละครในโบสถ์ที่เธอเขียนบทช่วงส่งท้ายปี และ ละครเวทีระดับมัธยมต้น ที่จะเปิดแสดงช่วงฤดูใบไม้ผลิปีหน้า ที่เธอ รับจ็อบเขียนบท และเข้าประกวดในละครเวทีระดับนักเรียนประจำรัฐ
นอกจากยื่นสมัครมหาวิทยาลัยไปแล้ว ลูกสาวยังได้รับการผลักดันช่วยแนะนำจากอาจารย์ที่ปรึกษา ยื่นขอทุนต่างๆมากมาย ทั้งองค์กร มูลนิธิ ยื่นตรงกับมหาวิทยาลัย แม้แต่ โบสถ์ที่เป็นต้นสังกัดของโรงเรียน ก็ยื่นขอทุนสนับสนุนไปด้วย

